Home ActueelNieuws Formeren: afschuiven of doorpakken? 4 tips voor de formatie

Formeren: afschuiven of doorpakken? 4 tips voor de formatie

  • 11 april 2017
VVD, CDA, D66 en Groenlinks zijn de grote spelers tijdens de formatie. Maar zijn het leiders met lef?

De verkiezingen zijn misschien achter de rug, maar de échte strijd begint nu pas. Tijdens de formatie. En daar hebben we leiders voor nodig. Leiders met lef. Die durven door te pakken bij het vormen van een nieuwe regering.

De spelers tijdens de formatie van de regering

Het formatieproces is in volle gang. Edith Schippers is verantwoordelijk om de verschillende partijen bij elkaar te brengen en dat is geen gemakkelijke klus. De partijen liggen ver uit elkaar, en hoe je het ook wendt of keert – er zijn minimaal vier partijen nodig om een meerderheid te behalen in de Tweede Kamer.

Momenteel zijn VVD, CDA, D66 en GroenLinks druk in gesprek om samen een regering te vormen. Mochten deze onderhandelingen mislukken dan liggen er nog heel veel andere mogelijkheden open. Het kan een kabinet op rechts, links, of midden worden. Maar voorlopig zijn dit de grote spelers.

De belangrijkste onderwerpen tijdens de formatie

Bij de formatie moeten partijen het over heel veel punten eens worden. Vaak door water bij de wijn doen. Omdat ze verschillende wensen en ideeën hebben, kunnen ze niet alles realiseren wat ze willen.

Van de lange lijst met punten waar partijen afspraken over moeten maken, verdienen vier punten extra aandacht. De keuzes over deze punten bepalen namelijk of Nederland de grootste problemen van nu aanpakt of doorschuift. Met andere woorden: tonen onze leiders lef of kiezen ze voor snelle winst door de grootste problemen te parkeren en af te schuiven op onze kinderen?

1. Doorpakken of afschuiven: extreme armoede

Wist je dat extreme armoede in de afgelopen 15 jaar is gehalveerd? In 1990 leefden 1,9 miljard onder de armoedegrens, nu zijn dit nog 1 op de 10 mensen. Dit bewijst dat we armoede kunnen verslaan. Dat is nu mogelijk. Maar dan moeten we wel nu doorpakken. Nederland zou daarom in moeten zetten op ontwikkelingssamenwerking, een beleidsinstrument dat onderdeel is van de oplossing.

Hierbij hoort financiering die effectief is, in harde cijfers: 0,8% van het BNI zijn. Daar komen we nu nog niet aan. We gaven in 2016 0,65% van het BNI uit aan ontwikkelingssamenwerking. De prognose is dat dit alleen nog maar zal zakken, terwijl Nederland nu al uit de Top 5 van meest solidaire landen is verdwenen.

Tenzij we het tij keren. Maar zijn de spelers in de formatie daartoe bereid? Dit is wat zij beloofden in hun verkiezingsprogramma.

2. Doorpakken of afschuiven: eerlijke verdeling van welvaart

Maar er moet méér gebeuren dan geld vrijmaken voor ontwikkeling. Om een eerlijke verdeling van welvaart te verzekeren, moeten we ook naar ons belastingstelsel kijken. Nederland is momenteel Europees Kampioen Belastingontwijking en prijkt op de derde plaats wereldwijd. Multinationals sluizen miljarden weg via Nederland, door gebruik te maken van legale constructies. Ze betalen daardoor weinig tot niets voor de winst die ze maken in andere landen. Daar lopen ontwikkelingslanden miljarden door mis. En Nederland trouwens ook: onderaan de streep verliezen wij jaarlijks 5 miljard aan belastingontwijking.

Ons nieuwe kabinet zou zich hard moeten maken voor een nationaal en internationaal belastingbeleid waarmee ontwikkelingslanden op eigen benen kunnen staan. De race naar de bodem waardoor multinationals nu veel belastingvoordelen krijgen moet stoppen. Niemand wint in deze belastingstrijd en ontwikkelingslanden hebben het belastinggeld hard nodig om goede zorg, onderwijs en infrastructuur te creëren.


3. Doorpakken of afschuiven: rem op klimaatverandering

Een ongelijke verdeling van welvaart en extreme armoede heeft verstrekkende gevolgen. Ontwikkelingslanden voelen de gevolgen van klimaatverandering bijvoorbeeld veel sterker. Denk aan kleine boeren, die een mislukte oogst amper kunnen dragen. Hierdoor kunnen ze in een armoedespiraal terecht komen. In plaats van vooruit, worden ze door omstandigheden steeds twee stappen achteruit gezet. Nederland moet zich op twee manieren inzetten om ontwikkelingslanden te helpen, zoals internationaal afgesproken. Door minder uit te stoten en door financiele steun aan ontwikkelingslanden in de strijd tegen klimaatverandering.

Er zijn namelijk experts die verwachten dat klimaatverandering in de toekomst gaat leiden tot meer migratie en vluchtelingen. Omdat gebieden simpelweg onbewoonbaar zullen worden. Nu al zie je dat sommige landen steeds meer te kampen hebben met aanhoudende droogte, of juist extreme regenval wat leidt tot overstromingen.

4. Doorpakken of afschuiven: duurzaam migratieplan

Door het vele geweld en de conflicten op de wereld zijn al meer dan 65 miljoen mensen op de vlucht. Er zijn nog nooit zoveel vluchtelingen geweest sinds de Tweede Wereldoorlog.

86% van de vluchtelingen wordt opgevangen in buurlanden. Zo vangt Uganda veel vluchtelingen uit Zuid-Sudan op. Uganda krabbelt zelf net op na een verwoestende burgeroorlog. De inwoners kampen met voedseltekorten, droogte en armoede. Vluchtelingen kunnen ze daarom niet de hulp geven die ze nodig hebben. Toch nemen rijkere landen zelden hun verantwoordelijkheid. En afspraken om vluchtelingen te herplaatsen worden gebroken.

Het nieuwe kabinet heeft hier weer de kans om de koers te veranderen. Door de mensenrechten van vluchtelingen en migranten te beschermen, en in te zetten op een langetermijnstrategie om gedwongen migratie te voorkomen. Zijn de partijen die momenteel deelnemen aan de formatie bereid om vluchtelingen te helpen?

Een succesvolle formatie door Leiders met Lef

Vlak voor de verkiezingen beloofden 8 politieke partijen om te investeren in ontwikkelingssamenwerking. Dat is hoopvol. Als de partijen hun belofte nakomen tijdens de formatie kunnen we de grote problemen van deze tijd oplossen. Zo kunnen we armere landen helpen met klimaatfinanciering, vluchtelingenopvang in de regio verbeteren en armoedebestrijding voortzetten.

Ontwikkelingssamenwerking levert. Opgeven niet.

De enige vraag die overblijft is: durven VVD, D66, Groenlinks en CDA het aan? Onze toekomst moet serieus genomen worden, door leiders met lef!