“In 2013 brak er een bloedige burgeroorlog uit in Zuid-Sudan. Samen met honderdduizenden landgenoten vluchtte ik naar buurland Uganda en kwam terecht in de vluchtelingennederzetting Rhino, in het noordwesten van het land (zie kaart verderop de pagina). Van de 120.000 mensen in dat kamp was de grote meerderheid Zuid-Sudanees.
Op een dag reisden we met een groep naar Adjumani, een district in Noord-Uganda, voor een voetbalwedstrijd. Dit was onderdeel van een uitwisselingsproject. Helaas werd de wedstrijd halverwege stop gezet vanwege spreekkoren en geweldadigheden, voortbordurend op de burgeroorlog. De rillingen liepen over mijn rug. Tijdens het potje voetbal had niemand gelet op elkaars achtergrond. Maar nu waren mensen ineens hatelijk en gewelddadig - terwijl we honderden kilometers verwijderd waren van Zuid-Sudan!
Door dat voorval begon ik alles anders te zien en in 2016 richtte ik daarom Youth Social Advocacy Team (YSAT) op. Het jaar erop werd de organisatie officieel geregistreerd als een Refugee led Community Based Organization: een door vluchtelingen geleide organisatie. Vrede is natuurlijk het einddoel. Maar dat is alleen mogelijk als je de onderliggende oorzaken aanpakt van geweld, zoals honger, jeugdwerkloosheid, armoede en analfabetisme. Mensen – en vooral jongeren – grijpen minder snel naar de wapens, denk ik, als ze een opleiding of werk hebben en als er naar ze geluisterd wordt. Eigenlijk moeten ze te druk zijn met het opbouwen van hun leven om zelfs maar aan geweld te denken. En als ze in de toekomst weer terug kunnen naar hun land van herkomst, hebben ze hopelijk van ons de handvaten gekregen om volwaardig mee te doen aan de maatschappij."