
Veelgestelde vragen over ons werk in Palestina
Wat doen we precies in Palestina? Komen hulpgoederen Gaza wel in? En heeft het zin om te doneren? We geven antwoord op jullie vragen.
Dit is de speech die onze directeur Michiel Servaes gaf voorafgaand aan de Stille Tocht naar de Nationale Herdenking op de Dam.

De meest complexe herdenking ooit, zo is vandaag genoemd. Door de samenloop van heden en verleden. Het complexe, dat zie ik. Ook ik heb een reservering moeten maken voor de Dam. Bizar dat het nodig is.
Maar die relatie tussen heden en verleden, die is voor mij juist heel logisch. Heel persoonlijk ook.
Ik ben de kleinzoon van een joodse grootvader die als enige van zijn familie de oorlog overleefde.
Ik ben de zoon van een joodse moeder die tijdens de oorlog is geboren.
En ja, ik ben ook iemand die zich zorgen maakt over nu. Over Nederland en de wereld.
Het zit allemaal in me. Ik kan dat onmogelijk scheiden.
--
Mijn opa was Max de la Parra. Hij groeide op hier in de stad. Samen met zijn ouders en twee broers. Zijn ouderlijk huis aan de Sarphatistraat. Later de Plantage Kerklaan. Als ik door zijn buurt loop, voelt het verleden nooit ver weg.
Toen ons land werd bezet, veranderde het leven voor Max en zijn broers. Geleidelijk. Stap voor stap.
Eerst werden sommige plekken verboden voor Joden. Daarna mochten ze als arts – dat waren ze alle drie – alleen nog maar Joodse patiënten helpen. Toen kwam de Jodenster.
Hoe onwerkelijk moet dat zijn geweest? Hoe moeilijk te lezen hoe gevaarlijk het zou worden. Wij weten nu hoe het afliep. Zij zaten er middenin en zagen het veranderen. Geleidelijk.
Ik weet niet waarom Max besloot om onder te duiken. En ik weet niet waarom zijn broers en ouders dat niet deden. Waarom ze wachtten. Tot het te laat was.
Zeven De la Parra’s op het Namenmonument. De oudste 66, de jongste 6.
--
Mijn moeder is Nora de la Parra. Ze werd in 1941 geboren. Toen Max en zijn vrouw Ans besloten om onder te duiken, moesten zij het moeilijkste besluit nemen. Want onderduiken met zo’n kleintje was te gevaarlijk, dat ging gewoon niet.
Toen iemand met Nora op zijn arm op de stoep stond, zei het gezin Van der Laan: kom maar bij ons. Ze zorgden voor haar. Ze gaven haar een andere naam. Nora wist zelf niet hoe ze eigenlijk heette. Dat leerde ze na de oorlog pas weer.
Zouden de Van der Laans getwijfeld hebben? Hun moed ontroert. Wij zijn ze later altijd opa en oma blijven noemen – een extra paar. Ik denk elke 4 mei nog aan ze.
--
Of we de tijd goed lezen, of hoe moedig we durven zijn. Het zijn vragen van toen. Maar ook van nu.
In oorlogen zijn gewone burgers altijd weer het slachtoffer. En kinderen. Duizenden. Het maakt me wanhopig.
Ook dichtbij worden grenzen overschreden. De rechtstaat en onze inzet voor internationaal recht onder druk. Geleidelijk. Stap voor stap.
Ik hoop dat we vanavond samen, waardig stil zullen zijn. Stil staan bij wat er in het verleden is gebeurd. Opdat we nooit vergeten.
En ik hoop dat we deze dagen oog hebben voor wat er om ons heen gebeurt. Samen de tijd lezen. Moed verzamelen, moed tonen. Want nu zullen wij het moeten doen.
Omdat het is zoals in die ene zin: nooit meer is nu.

Veelgestelde vragen over ons werk in Palestina
Wat doen we precies in Palestina? Komen hulpgoederen Gaza wel in? En heeft het zin om te doneren? We geven antwoord op jullie vragen.

Geen Nederlandse wapens naar Israël: ontdek alles over onze rechtszaak
De Nederlandse staat levert onderdelen voor F-35-gevechtsvliegtuigen aan Israël voor gebruik in Gaza, ondanks dat daar ernstige oorlogsmisdaden worden begaan. Wij vinden dat onacceptabel. Daarom hebben wij de Nederlandse regering aangeklaagd, samen met partners PAX en The Rights Forum. Hier lees je alles over het verloop van de rechtszaak.

Dit moet jij weten over de F-35-rechtszaak
Op 10 juli staan Oxfam Novib, PAX en The Right Forum opnieuw voor de rechter. Die beslist dan of de staat geheime documenten mag gebruiken in de rechtszaak tegen indirecte levering van Nederlandse onderdelen voor F-35-gevechtsvliegtuigen aan Israël.

Zij brengen het land in Gaza weer tot leven
Voordat de oorlog alles wegvaagde, was Sheikh Ajleen in Gaza een groen paradijs, het land van druiven en vijgen. En hoewel de situatie nog steeds rampzalig is, houden de boeren hoop. Beetje bij beetje brengen zij leven terug naar het land - en wij ondersteunen ze daarbij.

Wie winnen er bij oorlog – en wie betalen de prijs
Oorlog kent alleen maar verliezers. Tenminste, dat horen we vaak en is deels hartstikke waar. Er vallen altijd burgerdoden, infrastructuur wordt vernietigd, ziekenhuizen en scholen afgebroken. Maar toch zijn er mensen en bedrijven die profiteren van oorlog. Wie zijn dat dan? En wie betalen de prijs?

Ook in 2026 blijven wij humanitaire hulp verlenen in Gaza en op de Westelijke Jordaanoever
Israël heeft helaas veel macht over het werk dat wij wel of niet kunnen verrichten in Palestina. Zonder Israëlische registratie worden onze hulpgoederen de grens met Gaza niet overgelaten en kunnen onze internationale collega’s het gebied niet meer in. Israël dreigt nu onze registratie, en die van veel andere organisaties, niet te vernieuwen. Maar onze hulp stopt niet.

“Congo’s bloedmineralen zijn onze verantwoordelijkheid!”
Wat hebben jij en ik te maken met de bloedige strijd om Congolese grondstoffen? Meer dan je denkt. Mirte Bosch (humanitair expert bij Oxfam Novib) was in Oost-Congo en vertelt over de oorlog, de link tussen jouw telefoon en Congolese mijnen, ons werk én de veerkracht van mensen.

Vijf veelgestelde vragen over de rechtszaak tegen de Nederlandse staat
PAX, The Rights Forum en Oxfam Novib spanden samen een rechtszaak aan tegen de Nederlandse staat. Op 12 februari oordeelde het gerechtshof in Den Haag dat Nederland inderdaad moet stoppen met het leveren van onderdelen voor de F-35 aan Israël.

Congo: het gevecht om grondstoffen
Rara, wat is het rijkste land ter wereld? De Democratische Republiek Congo (DRC) maakt kans op die titel. Het land heeft voor miljarden aan kobalt, goud en diamant in de grond zitten. Iedereen profiteert van die rijkdom, behalve Congolese burgers. En dat al eeuwenlang: van kolonisator België tot de vele gewapende groepen, corrupte elites en multinationals die nu strijden over grondstoffen. De gevolgen zijn tragisch.

Bombardementen, overstromingen en meer annexatie: een update over Palestina
Als je veel politici, waaronder veel Nederlandse, mag geloven is de genocide in Gaza geëindigd en kunnen Palestijnen weer gewoon door met hun leven. Hier klopt alleen vrijwel niets van. Mensen in Gaza worden nog steeds vermoord door Israëlische bombardementen, de toegang voor hulp naar Gaza wordt grotendeels geblokkeerd en op de Westelijke Jordaanoever blijft het geweld tegen Palestijnen toenemen.

Nederlandse medeplichtigheid in Gaza eindigt in de Tweede Kamer
De genocide in Gaza en de illegale bezetting van Palestina is het morele vraagstuk van onze tijd. Niemand kan stellen niet geweten te hebben welk onrecht Palestijnse burgers wordt aangedaan en iedereen zal zichzelf in de toekomst de vraag moeten stellen: wat deed ik om de genocide in Gaza te stoppen?

Derde Rode Lijn voor Palestina
Wát een opkomst. 250.000 Nederlanders trokken vandaag weer de Rode Lijn, dit keer in Amsterdam. De boodschap aan de politiek is duidelijk: stop onze medeplichtigheid, stop Israëls genocide en de illegale bezetting van Palestina!