Klimaatbrief

Video

Op deze plek staat een YouTube video. YouTube plaatst cookies.
Als je die hier wilt bekijken, kies dan bij cookie-instellingen dat je social media cookies accepteert.
Of bekijk de video buiten deze site op YouTube.

De klimaatcrisis is geen spel

Er worden spelletjes gespeeld met het klimaat. We staan allemaal op hetzelfde bord, maar het spel is niet voor iedereen eerlijk. Onze planeet krijgt steeds meer klimaatrampen te verduren. Vaak gebeuren deze rampen in de meest kwetsbare landen die het minst hebben bijgedragen aan klimaatverandering. Bijvoorbeeld in Oost-Afrika, waar extreme droogte nu leidt tot hongersnood.

Voor deze landen is er na een ramp eigenlijk maar een eerlijke oplossing: een klimaatschadefonds. Zo’n fonds compenseert de schade en verlies. Maar dit fonds is er nog steeds niet. Wereldleiders negeren deze oproep, en komen ermee weg.

Het is hoog tijd dat rijke landen, die wel verantwoordelijk zijn voor de klimaatcrisis, de rekening op zich nemen. Dat is klimaatrechtvaardigheid. Dit klinkt misschien complex, maar het is simpel: iedereen verdient een leefbaar klimaat. Waar je pion ook staat, hoeveel geld je ook hebt, en welke kant je dobbelsteen ook op valt.

De Keniaanse klimaatactivist Elizabeth zet zich al jaren met succes in voor gemeenschappen in haar land die hard geraakt worden door klimaatverandering en ziet met eigen ogen de gevolgen van de klimaatcrisis. Daarom schreef zij een open brief, waarin pijnlijk duidelijk wordt waarom klimaatrechtvaardigheid de enige optie is. Elizabeth presenteert deze brief tijdens de klimaattop. Met jouw handtekening zet je haar oproep extra kracht bij.

Video

Op deze plek staat een YouTube video. YouTube plaatst cookies.
Als je die hier wilt bekijken, kies dan bij cookie-instellingen dat je social media cookies accepteert.
Of bekijk de video buiten deze site op YouTube.

 

Elizabeth Wathuti,
Kenia

Geachte voorzitter Sharma en voorzitter Shoukry,

Samen bent u verantwoordelijk voor het begeleiden van de VN-klimaatonderhandelingen. We bevinden ons nu op een belangrijk keerpunt in de menselijke geschiedenis. Ik wil u dus dringend verzoeken om deze uitdaging met compassie en moedig leiderschap aan te gaan. Alleen zo kunnen we de 1,5°C doelstelling van het Klimaatakkoord van Parijs nog binnen bereik houden.

De gevolgen van oorlog en de wereldwijde pandemie verergeren op wrede wijze het verlies en de schade die de gemeenschappen in de frontlinies van de klimaatcrisis al ondervinden. Mensen die het minst hebben bijgedragen aan het ontstaan van de klimaatcrisis worden nu het zwaarst getroffen. Uit goed fatsoen moeten we achter deze mensen gaan staan en zo snel mogelijk financiering beschikbaar stellen via een klimaatschadefonds.

De ervaringen van deze gemeenschappen die in de frontlinies van de crisis staan heb ik dit jaar beter leren begrijpen. Onlangs bezocht ik Wajir County, wat ongeveer op een dag rijden ligt ten noordoosten van mijn huis in Nairobi, Kenia. Wat ik daar zag was een schokkend voorbeeld van hoe de verschillende crisissen: de klimaat-, natuur- en voedselcrisis, elkaar beïnvloeden en lijden veroorzaken op het Afrikaanse continent. Vier achtereenvolgende mislukte regenseizoenen hebben enorme water- en voedselonzekerheid in de hele regio tot gevolg gehad. Ik heb met eigen ogen het onvoorstelbare leed gezien van de gemeenschap in Wajir. De verhalen die de lokale bevolking met mij deelde zullen mij altijd bij blijven.

De meeste mensen in Wajir zijn afhankelijk van vee voor hun levensonderhoud, maar de dieren vallen nu massaal dood neer als gevolg van uitdroging en honger. Kinderen worden van school gehaald omdat hun families het schoolgeld niet meer kunnen betalen. Baby’s lopen achter in ontwikkeling omdat hun moeders onvoldoende melk kunnen produceren om ze te voeden. Door de meedogenloze droogte is de populatie van wilde dieren vrijwel compleet uitgeroeid. En natuurlijke ecosystemen raken volledig uitgeput. Ecosystemen die voor iedereen juist een levensbron zouden moeten zijn.

Maar wat me het meest raakte was om van sommige mensen te horen dat ze zich hopeloos voelen over hun situatie – dat alleen hun geloof hen nu nog overeind houdt, terwijl ze tot God bidden om regen. De meeste mensen die ik in Wajir heb ontmoet hebben geen idee dat beslissingen die in verre oorden worden genomen invloed hebben op de situatie waarmee ze worden geconfronteerd. Wat zouden ze doen als ze wisten dat de acties van anderen – uit rijke, noordelijke landen met hoge emissies– iets te maken hebben met de toestand waarin zij zich bevinden? Zouden ze tot God gewoon om regen blijven bidden, of zouden ze wat te zeggen hebben tegen wereldleiders en grote bedrijven die de kans op dit soort rampen, en de heftigheid ervan, vergroten?

Gemeenschappen die het meest lijden onder de klimaatcrisis, zoals de mensen van Wajir, zijn niet verantwoordelijk voor het ontstaan ervan. Toch ondervinden ze nu dagelijks de gevolgen van klimaatverandering en zijn ze ver voorbij het punt waarop ze zich nog kunnen aanpassen. De wereld kan hen niet aan dit lot overlaten.

Daarom is het van cruciaal belang dat er tijdens de COP27, de klimaattop die later dit jaar in Egypte plaatsvindt, een klimaatschadefonds beschikbaar wordt gesteld voor deze gemeenschappen. Hiermee kunnen ze beter omgaan met het verlies en de schade die zij al hebben geleden en waarvan we weten dat die nog gaat toenemen.

Dit draait niet alleen om geld – want geld kan nooit vervangen wat de mensen die ik in Wajir heb ontmoet al hebben verloren. Dit gaat om gerechtigheid. Het gaat om vertrouwen opbouwen en om solidariteit. Dit is wat de wereld nodig heeft als we samen de natuur- en klimaatcrisis willen oplossen.

Elizabeth Wathuti

Je naam toevoegen

Video

Op deze plek staat een YouTube video. YouTube plaatst cookies.
Als je die hier wilt bekijken, kies dan bij cookie-instellingen dat je social media cookies accepteert.
Of bekijk de video buiten deze site op YouTube.

De klimaatcrisis is geen spel

Er worden spelletjes gespeeld met het klimaat. We staan allemaal op hetzelfde bord, maar het spel is niet voor iedereen eerlijk. Onze planeet krijgt steeds meer klimaatrampen te verduren. Vaak gebeuren deze rampen in de meest kwetsbare landen die het minst hebben bijgedragen aan klimaatverandering. Bijvoorbeeld in Oost-Afrika, waar extreme droogte nu leidt tot hongersnood.

Teken nu!

Voor deze landen is er na een ramp eigenlijk maar een eerlijke oplossing: een klimaatschadefonds. Zo’n fonds compenseert de schade en verlies. Maar dit fonds is er nog steeds niet. Wereldleiders negeren deze oproep, en komen ermee weg.

Het is hoog tijd dat rijke landen, die wel verantwoordelijk zijn voor de klimaatcrisis, de rekening op zich nemen. Dat is klimaatrechtvaardigheid. Dit klinkt misschien complex, maar het is simpel: iedereen verdient een leefbaar klimaat. Waar je pion ook staat, hoeveel geld je ook hebt, en welke kant je dobbelsteen ook op valt.

Ik onderteken de brief

De Keniaanse klimaatactivist Elizabeth zet zich al jaren met succes in voor gemeenschappen in haar land die hard geraakt worden door klimaatverandering en ziet met eigen ogen de gevolgen van de klimaatcrisis. Daarom schreef zij een open brief, waarin pijnlijk duidelijk wordt waarom klimaatrechtvaardigheid de enige optie is. Elizabeth presenteert deze brief tijdens de klimaattop. Met jouw handtekening zet je haar oproep extra kracht bij.

Video

Op deze plek staat een YouTube video. YouTube plaatst cookies.
Als je die hier wilt bekijken, kies dan bij cookie-instellingen dat je social media cookies accepteert.
Of bekijk de video buiten deze site op YouTube.

 

Elizabeth Wathuti,
Kenia

Geachte voorzitter Sharma en voorzitter Shoukry,

Samen bent u verantwoordelijk voor het begeleiden van de VN-klimaatonderhandelingen. We bevinden ons nu op een belangrijk keerpunt in de menselijke geschiedenis. Ik wil u dus dringend verzoeken om deze uitdaging met compassie en moedig leiderschap aan te gaan. Alleen zo kunnen we de 1,5°C doelstelling van het Klimaatakkoord van Parijs nog binnen bereik houden.

De gevolgen van oorlog en de wereldwijde pandemie verergeren op wrede wijze het verlies en de schade die de gemeenschappen in de frontlinies van de klimaatcrisis al ondervinden. Mensen die het minst hebben bijgedragen aan het ontstaan van de klimaatcrisis worden nu het zwaarst getroffen. Uit goed fatsoen moeten we achter deze mensen gaan staan en zo snel mogelijk financiering beschikbaar stellen via een klimaatschadefonds.

De ervaringen van deze gemeenschappen die in de frontlinies van de crisis staan heb ik dit jaar beter leren begrijpen. Onlangs bezocht ik Wajir County, wat ongeveer op een dag rijden ligt ten noordoosten van mijn huis in Nairobi, Kenia. Wat ik daar zag was een schokkend voorbeeld van hoe de verschillende crisissen: de klimaat-, natuur- en voedselcrisis, elkaar beïnvloeden en lijden veroorzaken op het Afrikaanse continent. Vier achtereenvolgende mislukte regenseizoenen hebben enorme water- en voedselonzekerheid in de hele regio tot gevolg gehad. Ik heb met eigen ogen het onvoorstelbare leed gezien van de gemeenschap in Wajir. De verhalen die de lokale bevolking met mij deelde zullen mij altijd bij blijven.

De meeste mensen in Wajir zijn afhankelijk van vee voor hun levensonderhoud, maar de dieren vallen nu massaal dood neer als gevolg van uitdroging en honger. Kinderen worden van school gehaald omdat hun families het schoolgeld niet meer kunnen betalen. Baby’s lopen achter in ontwikkeling omdat hun moeders onvoldoende melk kunnen produceren om ze te voeden. Door de meedogenloze droogte is de populatie van wilde dieren vrijwel compleet uitgeroeid. En natuurlijke ecosystemen raken volledig uitgeput. Ecosystemen die voor iedereen juist een levensbron zouden moeten zijn. 

Maar wat me het meest raakte was om van sommige mensen te horen dat ze zich hopeloos voelen over hun situatie – dat alleen hun geloof hen nu nog overeind houdt, terwijl ze tot God bidden om regen. De meeste mensen die ik in Wajir heb ontmoet hebben geen idee dat beslissingen die in verre oorden worden genomen invloed hebben op de situatie waarmee ze worden geconfronteerd. Wat zouden ze doen als ze wisten dat de acties van anderen – uit rijke, noordelijke landen met hoge emissies– iets te maken hebben met de toestand waarin zij zich bevinden? Zouden ze tot God gewoon om regen blijven bidden, of zouden ze wat te zeggen hebben tegen wereldleiders en grote bedrijven die de kans op dit soort rampen, en de heftigheid ervan, vergroten?

Gemeenschappen die het meest lijden onder de klimaatcrisis, zoals de mensen van Wajir, zijn niet verantwoordelijk voor het ontstaan ervan. Toch ondervinden ze nu dagelijks de gevolgen van klimaatverandering en zijn ze ver voorbij het punt waarop ze zich nog kunnen aanpassen. De wereld kan hen niet aan dit lot overlaten.

Daarom is het van cruciaal belang dat er tijdens de COP27, de klimaattop die later dit jaar in Egypte plaatsvindt, een klimaatschadefonds beschikbaar wordt gesteld voor deze gemeenschappen. Hiermee kunnen ze beter omgaan met het verlies en de schade die zij al hebben geleden en waarvan we weten dat die nog gaat toenemen.

Elizabeth Wathuti

Mijn naam toevoegen

Ik sta achter Elizabeth!

Onderteken de open brief van klimaatactivist Elizabeth Wathuti en roep wereldleiders op om actie te ondernemen.
Lees de brief

Ik sta achter Elizabeth!

Onderteken de open brief van klimaatactivist Elizabeth Wathuti en roep wereldleiders op om actie te ondernemen.
Lees de brief hierboven.

Als je je telefoonnummer invult kan Oxfam Novib jou eenmalig bellen met de vraag om bij te dragen.

Houd mij per e-mail op de hoogte van activiteiten, producten en manieren om Oxfam Novib te steunen.

Doel: 100000
progresbar 88

Wereldwijd staan 88561 mensen al achter Elizabeth! Jij ook?

elizabeth-300x300.jpgElizabeth Wathuti

Keniaanse klimaatactivist Elizabeth Wathuti is de oprichter van Green Generation Initiative. In november 2021 sprak ze wereldleiders aan tijdens de VN klimaatonderhandelingen. Ze riep hen dringend op om ‘hun hart te openen’ voor de toestand van de meest kwetsbare mensen aan de frontlinies van de klimaatcrisis. En om nú in actie te komen, voor een leefbare toekomst voor iedereen, overal ter wereld.

 

 

EN V Funded by the EU_POS 101.jpg

Cookies

Logo Oxfam Novib

Fijn dat je onze site bezoekt

Cookies helpen ons om jou te laten zien wat je interessant en belangrijk vindt op onze eigen website, andere websites en sociale media. Vind je dat goed?

Logo Oxfam Novib

Cookies zelf instellen

Analytische en functionele cookies zijn nodig om te zorgen dat onze website goed werkt. Marketing en sociale media cookies zorgen dat je relevante advertenties ziet op andere websites. Welke cookies wil je accepteren?

Ik accepteer alle cookies
Ik wil geen marketing en social media cookies