Vluchtelingenverhalen vanaf de grens met Oekraïne: ‘Mijn kinderen zijn nog steeds bang’

Natalia (19) behoort tot de Roma-gemeenschap, een gemarginaliseerde minderheid. Ze is geboren in Moldavië maar woonde bijna haar hele leven in Oekraïne. Toen het geweld haar woonplaats bereikte, vluchtte ze samen met haar 9 maanden oude zoontje Alexey. Eerst naar Polen, daarna reisden ze door naar Duitsland. Maar ze miste haar echtgenoot en voelde zich zo verloren dat ze probeerde terug te keren naar Oekraïne. Dat lukt niet: omdat ze geen Oekraïens paspoort heeft, mocht ze het land niet meer in. Ze verblijft nu in het Ukrainian House, waar Oxfam-medewerkers haar proberen te helpen via lokale organisaties.

Samen met lokale partners vangt Oxfam Oekraïense vluchtelingen op aan de grens met Polen, Roemenië en Moldavië. We zorgen voor de eerste basisbehoeften, zoals eten, water en schoon water, maar bieden ook steun op langere termijn. Daarbij richten we ons vooral op kwetsbare mensen, zoals alleenreizende vrouwen, vrouwen met kinderen en LHBTIQ+ personen. Meer over onze hulp lees je in dit interview met humanitair projectleider Marieke van Dijk.

Een van de partners waarmee we de samenwerking aangaan is het Ukrainian House in de Poolse grensplaats Przemyśl. Oorspronkelijk werd daar de Oekraïense cultuur gevierd, met een theaterruimte voor voorstellingen en traditionele bruiloften. Toen de oorlog begon is het theater in een grote slaapzaal getransformeerd voor de opvang van mensen op de vlucht. Oekraïners kunnen er terecht voor onder meer directe hulp zoals een slaapplek, eten en schoon water, informatie, hulp bij het organiseren van hun reis en het vinden van een verblijfplaats en psychologische steun.

De meeste vluchtelingen verblijven zo’n 2 dagen aan de grens voordat ze doorreizen, maar in het Ukrainian House verblijven mensen vaak langer. Soms vanwege bureaucratische problemen, soms omdat ze zo dichtbij huis willen blijven als mogelijk.