Je baan verliezen in coronatijd is lastig in Nederland, maar nog moeilijker in landen waar werk schaars is en veel mensen dagloner zijn. Thuis zitten betekent dan geen brood op de plank. Daarnaast worstelen veel landen al met een economische crisis en een veranderende arbeidsmarkt. Vooral jongeren hebben te lijden onder de gevolgen: hebben zij straks nog werk? We spraken met jongeren over hoe zij hun toekomst zien en hoe we het tij kunnen keren.
De coronacrisis verandert niet alleen de toegang tot werk, het versnelt ook sommige veranderingen op de arbeidsmarkt die al aan de gang waren. Zo verdwijnen traditionele banen door technologische ontwikkelingen als automatisering en digitalisering. Maar ontwikkelingen bieden ook kansen. Door de snelle groei van de digitale economie komen er bijvoorbeeld online banen bij, waar nieuwe vaardigheden bij horen. Om daarvan te profiteren, is toegang tot internet cruciaal. Zonder die toegang neemt ongelijkheid toe.
De mensen die het meest last hebben van trends als deze, zijn de mensen die er het minst over te zeggen hebben. Jongeren in ontwikkelingslanden, bijvoorbeeld. Dat moet anders. Om een betere toekomst op te bouwen, is het belangrijk dat zij betrokken worden bij besluiten die over hen gemaakt worden. Daarom vroegen we jongeren in onder andere Bangladesh en Indonesië hoe ze hun toekomst zien. Met werknemers van overheden en bedrijven spraken ze in online bijeenkomsten over hoe we samen vorm kunnen geven aan de wereld van morgen.
De jeugd moet nooit opgeven, want onze toekomst hangt van onszelf af
Over 20 jaar kunnen 5,5 miljoen mensen in Bangladesh hun werk kwijt zijn als gevolg van automatisering. Aan de andere kant wordt 13% van de digitale banen wereldwijd ingevuld door Bengaalse staatsburgers, een gigantische bijdrage. Hoe kunnen jongeren zich nu goed voorbereiden op zo’n veranderende arbeidsmarkt?
Meer dan 100 Bengaalse jongeren spraken met afgevaardigden van de overheid, ICT, landbouw en online ondernemerschap om samen veranderingen in kaart te brengen en kansen te schetsen. Hoe krijgen jongeren en vooral jonge vrouwen betere toegang tot de arbeidsmarkt? En welke mogelijkheden biedt de overheid? Samen kwamen ze tot de volgende inzichten:
Als overheden met jongeren werken, zullen ze rekening moeten houden met diversiteit en met de behoeftes die er zijn
Om ondernemer te zijn hebben we een pakket nodig waarmee we onze vaardigheden kunnen ontwikkelingen, eenvoudig leningen kunnen afsluiten, toegang tot informatie krijgen en nog veel meer
Ook in Indonesië gingen jongeren online het gesprek aan over hun kansen op de arbeidsmarkt. Door de coronacrisis zijn Indonesische jongeren veel meer online te vinden. Om te gamen, te leren en contact met elkaar te onderhouden. Fatma (29) is ondernemer en ziet kansen voor kleine en middelgrote bedrijven op het platteland om hun producten online te verkopen. Zo kunnen boeren, ongeacht leeftijd of opleidingsniveau, via e-commerce hun oogst aanbieden op een online platform:
We kunnen innovatief zijn door gebruik te maken van technologische veranderingen en de natuurlijke rijkdommen in ons dorp
Sulfiane (26) is ondernemer en sociaal activist, en grijpt alle kansen aan om te leren en ervaringen op te doen. In haar vrije uren doet ze mee aan workshops en trainingen, bijvoorbeeld over ondernemerschap. Ze is van plan een aanvraag in te dienen om financiële steun te krijgen voor haar onderneming. Dorpsgenoten en vrienden helpen haar om haar bedrijf tot een succes te maken.
Fatma, Sulfiane en andere jonge vrouwen en mannen zien kansen in zowel de stad als op het platteland om jongeren beter te betrekken bij het creëren van werk. Om de uitdagingen met succes aan te gaan, benadrukken ze het belang van samenwerking tussen jeugd, bedrijven en overheden:
Bouw vertrouwen op bij anderen, zodat ze kunnen zien hoe gepassioneerd je bent in het realiseren van je dromen. Als het vertrouwen er is, zullen ze je belangen behartigen
Als we niet luisteren naar de zorgen en voorstellen van jongeren, nemen de ongelijkheden waaronder zij lijden alleen maar toe. Organisaties zoals Oxfam, maar ook overheden en bedrijven wereldwijd, moeten jongeren daarom betrekken bij het maken van beleid en actieplannen.
Wij doen dat door jongeren te begeleiden om leiderschap en persoonlijke vaardigheden te ontwikkelen, zodat ze zich kunnen en durven uit te spreken. Ook zorgen we dat ze ruimte krijgen om in gesprek te gaan met beleidsmakers.
Met de creativiteit en innovatieve ideeën die jongeren eigen zijn, zetten ze in groepen campagnes op om hun omgeving te veranderen. Tot slot zijn we een traject gestart waarin jongeren samen met overheden, bedrijven en andere organisaties toekomstscenario’s uitschrijven en bekijken wat deze betekenen voor de plannen van bedrijven en overheden. Zo werken we samen aan een toekomst zonder ongelijkheid
Deze Pakistaanse jongeren zijn niet te stoppen, ondanks de lockdown
In veel landen vormen de maatregelen tegen het coronavirus een groter gevaar dan het virus zelf. Zo betekent een lockdown voor veel Pakistanen dat ze geen geld kunnen verdienen. En een dag geen geld, is geen eten op tafel. Jongeren als Maab Fatima trotseren de lockdown en komen in actie om hun gemeenschap te helpen.
De prijs van de coronacrisis voor meisjes en vrouwen in Pakistan
Terwijl ik mijn kinderen begeleid bij het thuisonderwijs, denk ik terug aan de tienermeisjes die ik vorig jaar in ruraal Pakistan ontmoette. Blog door Brigitte Obertop, Projectleider Gender Justice team.
Wat wij bedoelen met een nieuwe economie – en hoe we daarvoor strijden
Wij zijn ervan overtuigd dat het kan: een nieuw economisch systeem. Een economie waarin niet economische groei, winst en de opstapeling van steeds meer rijkdom en invloed voor een kleine groep bedrijven en superrijken centraal staan, maar het welzijn van alle mensen en de planeet. We leggen uit wat we bedoelen met een nieuwe economie en hoe we daaraan werken.