Deze verandering begon niet bij de supermarkten, maar bij cacaoboeren en hun boerenorganisaties in Ghana en Ivoorkust. Keer op keer hadden zij dezelfde boodschap voor ons: zolang de discussie vooral gaat over wat boeren anders moeten doen, blijft een belangrijk deel van het probleem buiten beeld. Boeren kunnen productiever worden of trainingen volgen, maar als er geen eerlijke prijs betaald wordt, is een leefbaar inkomen onmogelijk.
Samen met partners hebben we die boodschap vertaald naar onderzoek, gesprekken met bedrijven en uiteindelijk onze supermarktcampagne voor eerlijke cacao. In 2024 tekenden we samen met meer dan 100 maatschappelijke organisaties en boerencoöperaties een gezamenlijke Call to Action. Daarin riepen we bedrijven op om niet alleen eisen te stellen aan boeren, maar ook zelf verantwoordelijkheid te nemen door eerlijke prijzen te betalen en boeren langetermijngaranties te geven.
Ons Raising the Bar-rapport was de start van een op supermarkten gerichte campagne. Dit rapport liet zien dat supermarkten een sleutelrol spelen in het bepalen van (eerlijke) prijzen en hield de sector een spiegel voor.
Albert Heijn kwam als eerste grote Nederlandse supermarkt over de brug. Ze kondigden concrete stappen aan om een eerlijke prijs te garanderen voor alle cacao in hun huismerkproducten. Andere supermarkten waren minder ambitieus en kwamen vooral met verre doelen en algemene ambities. Daarom bleven we samen met onze supporters druk zetten. Met radiospotjes, krantenadvertenties en tijdelijke green graffiti voor de ingangen van supermarkten maakten we zichtbaar dat mooie woorden niet genoeg zijn zolang boeren nog altijd geen leefbaar inkomen verdienen.
Langzaam begon de norm te verschuiven. Na Albert Heijn kwamen ook PLUS, Dirk en Jumbo over de brug. Met iedere toezegging voor een leefbaar inkomen werd het moeilijker voor de achterblijvers om de andere kant op te kijken.