Afghanen willen echte daden zien

Morgen begint de negende internationale conferentie over Afghanistan, in bijna evenveel jaren. In een nieuw rapport, dat vandaag uitkomt, zegt Oxfam dat eerdere conferenties op hoog niveau veel beloofden maar weinig hebben bereikt.

Oxfam roept wereldleiders, die de conferentie in Kabul bijwonen, vandaag op om de onderliggende oorzaken van de crises in ontwikkeling en humanitaire hulp, die zich in Afghanistan voltrekken, aan te pakken – en gewone mensen te helpen zichzelf uit de armoede te trekken.

Er is de afgelopen negen jaar meer dan 40 miljard dollar aan hulp uitgegeven aan Afghanistan. Desondanks leven miljoenen Afghanen nog steeds in armoede. De veiligheidssituatie is slechter dan ooit tevoren sinds de val van de Taliban, en donoren richten zich steeds meer op korte termijn doelstellingen en op militairgeleide benaderingen. De Verenigde Staten, bijvoorbeeld, hebben hun financiering van noodhulp beduidend verlaagd, terwijl hun financiering van “hearts and minds”- activiteiten met 2500 procent is gestegen.

Oxfam’s beleidsmedewerker in Afghanistan, Ashley Jackson: “Veel Afghanen zijn moe van de conferenties waar ministers van overal ter wereld over de toekomst van hun land praten, terwijl er in het veld niets verandert.”

“Afghanen willen banen. Zij willen zich veilig voelen wanneer zij over straat gaan. Zij willen artsen in hun ziekenhuizen en goede leraren in hun scholen. Het is nu tijd voor daden, niet voor nog meer lege beloftes en retoriek. De behoeften van gewone Afghanen dienen op de eerste plaats te staan.”

Het rapport, Promises Promises, zegt dat Afghanen zich steeds vaker in de frontlinie van het conflict bevinden. Volgens de VN is er momenteel gemiddeld één moord per dag op gemeenschapsleiders, overheidsmedewerkers of andere burgers.

Terwijl veel Afghanen wanhopig wachten op vrede, dreigen de huidige re-integratieplannen de laatste in een lange rij van lapwerk te worden. Het programma, dat tijdens de conferentie in Kabul zal worden aangenomen, meldt amper hoe de ware grieven worden aangepakt, en velen vrezen dat deze plannen straffeloosheid toestaan zonder dat de misdaden uit het verleden worden aangepakt.

De internationale gemeenschap hoopt op een ‘nieuw sociaal contract’ tussen de Afghaanse overheid en het volk. Maar Oxfam vreest dat gewone mensen aan de zijlijn komen te staan, in plaats van in de kern van het nieuwe contract.

“Door weer een eendaagse conferentie te houden, los je de lange termijn problemen van Afghanistan niet op. Het schept de illusie van daden, maar datgene wat na de conferentie gebeurt, is eigenlijk wat er echt toe doet.

Wij maken ons grote zorgen dat veel te veel landen die nu troepen leveren op zoek zijn naar methodes om zich terug te trekken, in plaats van de kern van het conflict en de armoede te onderzoeken”, zegt Jackson.

Veel Afghanen willen dat corruptie met de hoogste prioriteit wordt aangepakt. Maar er is nog geen enkele hoge overheidsmedewerker onderzocht en succesvol vervolgd voor corruptie.

Een Afghaanse ambtenaar verwoordde het als volgt: “Donoren moeten elke cent volgen, zodat de overheid niet wegkomt met corruptie.”