nieuws

Tot vandaag hadden wij nog nooit een rivier van zand gezien. Na een vlucht oostwaarts van Niamey van anderhalf uur, kwamen wij in Maradi aan: een stad die in tweeën wordt gesneden door deze grote rivier, waarin slechts drie maanden per jaar water staat.

Foto:Oxfam Novib

Eveline Rooijmans, beleidsadviseur bij Oxfam Novib, reist momenteel door Niger waar een tekort aan voedsel is. Ze blogt regelmatig en was op 18 juni te beluisten op de radio. Start 16.30 uur.

We bezoeken AREN, een organisatie die de afgelopen 22 jaar met nomadische veeboeren heeft gewerkt. Hassan, regiodirecteur van AREN, verwelkomt ons in helder blauwe, licht vallende kledij. Welkom in de Sahel! Het woord sahel betekent letterlijk oever, een nogal dunne strook land net onder de Sahara: daar waar de bomen beginnen te groeien.

status

AREN  steunt de rechten van nomadische veeboeren op een gelijkwaardige positie in de maatschappij. Voor nomaden zijn hun dieren alles. Hoe meer ze hebben, des te hoger hun status. Zij zijn niet geneigd om hun vee te verkopen, behalve wanneer het absoluut noodzakelijk is. Dit houdt jammer genoeg in dat wanneer het droge seizoen begint (zoals afgelopen december) en de weiden en waterbronnen opdrogen, wanneer de conditie van hun vee achteruitgaat, zij juist dan worden gedwongen hun vee te verkopen, tegen een lage prijs.

Het feit dat veel veeboeren niet kunnen lezen of schrijven, werkt niet in hun voordeel. Zij hebben dan geen sterke onderhandelingspositie met de handelaren die hen, volgens Hassan, ook nog eens ondermaatse graan verkopen. Bijvoorbeeld, in januari konden zij een geit verkopen en met de opbrengsten voor een maand  voedsel kopen. Maar nu, in juni, zijn er drie geiten nodig om aan dezelfde hoeveelheid voedsel te komen. En dat terwijl zij slechts één maaltijd per dag eten.

trouwfeest

Onderweg van Maradi naar Koni rijden wij door vele kleine dorpen, langs lemen huizen en bouwsels die op cupcakes lijken, waarin de mensen hun voedsel opslaan. Het landschap verandert nauwelijks tijdens de uren op de weg die daarop volgen. Het is onlangs gaan regenen, en sommige streken zien er echt groen uit! Maar het is voor de meeste mensen nog niet genoeg om hun velden in te zaaien. Andere streken liggen er droog en leeg bij (en erg heet), met hier en daar wat vee.

We denken aan het gesprek over nomadische veeboeren dat we eerder gehad hebben, en zijn verbaasd over de weerbaarheid die deze mensen hebben. We rijden langs een trouwfeest, met mensen achterop een truck die dansen en juichen, gevolgd door zo’n 20 tot 30 scooters met luidruchtige claxons. We moeten realistisch zijn: Oxfam kan alleen de reeds aanwezige weerbaarheid versterken en daarop bouwen. Zij zelf weten het beste hoe met deze harde leefomstandigheden om te gaan.

14 juni 2012

Wil je reageren op dit blog? Doe het, en ga naar Praat Mee!

eerdere blogs:

water in droge Sahel