Somalië: over mensen praten!

Foto:Petterik Wiggers/Oxfam Novib

Voor de zevende keer in twintig jaar ontmoeten politici uit 40 landen elkaar in een buitenlandse stad. Dit keer Londen. Om de zorgelijke staat van Somalië te proberen op te lossen. Slechts een enkele aanwezige op de conferentie heeft Somalië ooit bezocht en met de mensen gesproken. Maar ik steek om de dag de grens over vanuit Kenia, en de mensen die ik spreek vragen mij: ‘Wat is er nu anders aan?’

mond gesnoerd

Gewone Somaliërs zijn wederom de grote afwezigen in de besluitvorming, ook al gaat de bijeenkomst over hun land en hun toekomst. Zij zijn te lang verstomd geweest door concurrerende internationale belangen, door de strijdende partijen die de levering van broodnodige hulp belemmeren, door het falen van internationaal beleid uit het verleden om vrede en stabiliteit te brengen. De mond gesnoerd door de honger, angst en armoede.

De wereld kan de brute resultaten van twee decennia verwaarlozing aanschouwen. In 2011 was er een ernstige droogte, in combinatie met oorlog, waardoor miljoenen onder een hongersnood leden, verhongerden. Zo’n 100.000 Somaliërs verloren het leven. De helft van hen waren kinderen. Op het hoogtepunt van de hongersnood, in augustus 2011, staken zo’n 1.500 mensen dagelijks de grens over met Kenia, op weg naar Dadaab, ’s wereld grootste vluchtelingenkamp. Nog eens 2.000 mensen trokken naar Ethiopië.

natuurrampen

Droogte is normaal. Hongersnood is dat niet. Somalië’s toekomst lijdt nog steeds onder decennia aan onderinvesteringen, en wordt steeds kwetsbaarder voor natuurrampen. Om een herhaling van een dergelijke catastrofe te voorkomen zijn er internationale investeringen nodig. Om mensen te helpen in Somalië te blijven en hun weerstand en bestaansmiddelen op te bouwen.

Ik ben er trots op dat ik een organisatie leid die mensen, in de door de droogte zwaarst getroffen streken, sinds 2006 van een constante stroom water heeft voorzien. Dat heeft levens gered. Wij hebben bronnen onderhouden, pompen en irrigatiemateriaal geleverd, hoogwaardig zaad uitgedeeld ter verbetering van de oogsten, en met de dorpen gewerkt met voorlichting over hygiëne en sanitair. Boeren vertelden mij dat zij op het punt hebben gestaan om het land te verlaten, maar dankzij onze acties konden zij thuis blijven.

grootste uitdaging

Ondanks het goede nieuws van vorige maand dat het weer beter boeren is, hebben wij nu te maken met de grootste uitdaging in de 15 jaar dat mijn organisatie bestaat. Een derde van de bevolking is nog steeds afhankelijk van noodhulp; 325.000 kinderen lijden nog steeds aan extreme ondervoeding. En de conflicten kunnen nog steeds escaleren, waardoor de vooruitgang van de afgelopen 8 maanden teniet wordt gedaan. Het werk van gedreven lokale mensen en internationale organisatie! De frontlinies verplaatsen zich steeds. Dit belet boeren om hun nieuwe oogst binnen te halen, na een bovengemiddelde regenval sinds november. Voortdurende conflicten zijn er debet aan dat wij de meest behoeftige mensen niet kunnen bereiken. Mensen vluchten nog steeds weg van hun huizen, op zoek naar voedsel en om niet in het kruisvuur te belanden.

Een hongerig mens is een kwaad mens. Als wij die woede kunnen laten verdwijnen door mensen, en vooral jongeren, de kans te geven naar school of universiteit te gaan, gezondheidszorg te krijgen, een inkomen te verdienen, dan kunnen we de geweldsspiraal doorbreken. Ik heb geen zin om over politiek en oorlog te praten. Ik wil over mensen praten, maar we moeten het ook hebben over een beëindiging van de oorlog. Omdat die levens vernietigt door de aandacht weg te trekken van de humanitaire kwesties die de conflicten voeden.

overleven

Momenteel proberen Somaliërs elke dag te overleven. Wij moeten hen helpen hun hoop in een oorlogsvrije toekomst te herstellen, om hun waardigheid te herstellen door hen te steunen, met het herstel van hun bestaansmiddelen, zodat zij voor hun gezinnen kunnen zorgen. Geen hoop meer, wat is er dan nog over?

Ik roep de internationale gemeenschap op om de aandacht en de investeringen te richten op het aanpakken van de urgente behoeften van Somaliërs, om hun weerstand te helpen opbouwen, net zoveel als op het aanpakken van terrorisme en de veiligheidsbelangen. Het voordurende falen op dit terrein ondermijnt elke echte kans op stabiliteit en vrede in Somalië.

WASDA

WASDA, oftewel de Wajir South Development Association, werd in 1995 opgericht door vakdeskundigen en ondernemers uit Wajir in Noordoost-Kenia, om de ontwikkelingsuitdagingen in de regio aan te pakken. WASDA richtte zich toen voornamelijk op onderwijs. Sindsdien is WASDA uitgegroeid qua diensten en bereik. Naast onderwijs richt WASDA zich tegenwoordig ook op duurzaam milieubeheer, water en sanitaire voorzieningen, bestaansmiddelen, en openbare gezondheidszorg in Noord-Kenia en in Lower en Middle Juba in Somalië.

Oxfam en WASDA werken al sinds 2006 samen. Tijdens de crisis in de Hoorn van Afrika heeft WASDA, samen met Oxfam, meer dan 250.000 mensen bereikt in Lower en Middle Juba. Met schoon drinkwater en sanitaire voorzieningen, alsmede met steun aan het boerenbestaan.