wekenlang leven in een nachtmerrie

foto: Qasim Barech

 De zware overstromingen hebben grote delen van de hoger gelegen Swat-Vallei van de rest van het land afgesneden. De rivier heeft de meeste wegen en bruggen verwoest. Voor honderdduizenden mensen zijn helikopters die goederen droppen de enige hulp geweest sinds het begin van de watersnood.

Qasim: 'De bewoners van de vallei leven in een nachtmerrie sinds de overstromingen begonnen. Zij zijn bijna volledig afgesloten van de rest van het land'.

waterleidingen weggevaagd

'Wat mij als medewerker van Oxfam de meeste zorgen baart, is dat er op veel plekken voor lange tijd al geen schoon drinkwater is. Sommige mensen zijn zo wanhopig dat zij het water uit de rivier drinken. Er zijn leidingen die schoon bronwater leverden, maar die zijn door de overstromingen weggevaagd'.

'Het is een vicieuze cirkel. Mensen hebben water nodig. Er is geen schoon en veilig water, dus drinken ze water uit de rivier. Maar het rivierwater is niet schoon en wij maken ons zorgen over het uitbreken van ziektes. We horen nu al dat mensen steeds meer aan diarree lijden'.

water daalt

'Twee-en-een-halve week zijn er nu verstreken sinds het begin van de watersnood, en eindelijk is het waterpeil in de Swat-Vallei aan het dalen. We besloten te proberen erheen te gaan met hulpgoederen en zelf de situatie op te nemen'.

'Samen met vijf medewerkers vertrok ik van Mangora in de lagere Swat-Vallei om de stad Bahrain in de bovenvallei te bereiken. Die is wekenlang afgesloten geweest en was alleen te voet te bereiken'.

zuiveringspoeder

'We nemen 100.000 zakjes waterzuiveringspoeder mee, verpakt in 400 kleine dozen. Elk zakje zuivert in slechts 20 minuten tien liter water. Het kan het verschil maken tussen een ziek en een gezond kind'.

'Om 9 uur ’s ochtends verlaten wij Mangora met een busje. Het regent nog steeds hard. Als Pakistaan heb ik nog nooit in mijn leven dergelijk weer meegemaakt. Een stokoude dorpeling vertelt ons dat hij zich een overstroming uit 1929 herinnert, maar die was niets vergeleken met nu. Dit is uniek in de geschiedenis van mijn land'.

sjouwers geregeld

'Na anderhalf uur rijden in het busje zijn wij pas bij het dorp Fatehpur. Daar vertelt men ons dat de wegen en bruggen verderop zijn verwoest. We moeten de auto achterlaten en te voet verder. Ik regel acht sjouwers om ons te helpen de dozen te dragen'.

'Terwijl we lopen kan ik mijn ogen niet afhouden van de huizen, verblijven en winkels om ons heen. Veel betonnen gebouwen die er hebben gestaan, zijn als een kaartenhuis ineen gestort. Het is moeilijk te bevatten dat slechts water al deze vernielingen en ellende heeft veroorzaakt'.

'Na een half uur lopen stoppen we bij een weg waar wij een ander busje huren. Deze keer komen we tot het dorp Jarri, waar een ineengestorte brug ons weer dwingt te gaan lopen'.

modderig en glad

'Deze keer is het lopen stukken moeilijker want de weg is modderig en glad. Maar we slagen erin het kleine stadje Madain te bereiken waar we, voor de derde en laatste keer dezee dag, vervoer kunnen vinden. Maar we rijden net enkele minuten of een ineengestorte brug verspert ons de weg'.

'Wij zijn niet de enigen op de weg. We stoppen en vragen een aantal mannen waar zij vandaan komen. De meeste komen van de afgelegen streken in de Boven-Swat Vallei en lopen al minstens een dag. Zij zijn op weg naar Fatehpur om voedsel op te halen dat daar door hulporganisaties wordt uitgedeeld. Voor de meesten wordt dat hun eerste eten in dagen. Anderen zijn al op weg naar huis, voorover gebogen onder zakken tarwemeel, olie, rijst, bonen, suiker, zout en biscuits op hun rug – genoeg om hun gezinnen een week lang, of wat langer, te eten te geven'.

geen keus

'Er lopen daar ook vrouwen, die water halen uit de rivier. Ze weten dat zij dat niet zouden moeten drinken met hun gezin, dat het hun kinderen ziek maakt. Maar zij hebben geen keus'.

'Deze mensen kunnen nergens heen. Ze zijn erg arm – zij kunnen het zich niet veroorloven elders een onderkomen te huren. En zij willen hun huizen en hun vee niet in de steek laten. De gelukkigen hebben familie bij wie zij enige tijd kunnen verblijven. Maar het wordt steeds moeilijker mensen te vinden die niet door de overstromingen zijn getroffen'.

'Het begint nog harder te regenen, waardoor het lopen nog langzamer gaat. Het is moeilijk om overeind te blijven in deze modder. Iedereen heeft moeite – maar niemand klaagt'.

linke brug

'Er zijn ook angstaanjagende momenten. Omdat vele bruggen volkomen zijn weggevaagd, hebben plaatselijk mensen bruggen gebouwd met wat ze vonden. Wij lopen over bruggen die niet meer zijn dan wat hout dat met touw bij elkaar wordt gehouden. Het is link. Ik houd me stevig vast terwijl de brug aan alle kanten schudt. Ik maak me vooral zorgen om mijn team – vijf medewerkers en een aantal sjouwers'.

'Eindelijk na vier uur lang moeizaam lopen bereiken we 's middags om vier uur Bahrain. Wij zijn allemaal moe en doorweekt, maar weten dat het heeft geloond. Het delen de zakjes zuiveringspoeder uit aan bijna 3.000 huishoudens: met 30 zakjes per gezin hebben zij nu 15 dagen lang schoon water'.

Op zondag gaan we terug. Maar we zullen we zo vaak komen als nodig. We moeten allemaal samenwerken om hulp te brengen waar het hard nodig is.”